نامت چه پرشکوه و چه زیباست

 

 

     ای خوشتراز تمام خوشی های زندگی

     زیبــــــاتراز بهار شکــــــوفای زنـــــــدگی

    می خواهم اعتراف کنم عاشقت شدم

   هرلحظه با توام به تماشــای زندگی

   می پرسی ام حکایت دل . آه مانده است

   در آرزو  و حسرت رویـــــای زندگی

   همراز و همزبــــان دل خسته ی منی

   هرجا توئی بهشت من و جای زندگی

   باخودببر مرا که توئی اشتبـــاه من

   بی تو بدا به زندگی و  وای زنـــدگی

   نامت چه پر شکوه و چه زیباست نازنین

    باتو نشسته ام به خدا  پـــای زندگی

 

 

 

 

 

عصر تهي

 

خــانه ابريــست ، توئي بـــارانم

شهر خــــــاموش،  كجائي جانم !

باغ خالي زپرنده ست بخــــــوان ...

بـلــبل عاشق و خوش الحــــانم !

دست در دست چه كس بگــذارم

درچـنين عصر تهي انســـــانم

انتــظار خبري دلـــخوش نيست

مي توان خــــواند ازين چشمانم

لـــيلي چشم تو مجنـــونم كرد

تــــو زلــيخائي و من كنـــعانم

آنچـــنان عاشق چشمت شده ام

گفــــتنِ آن به زبان ، نــــتوانم

 

 

این هم دو غزل به نامت ای عشق

 

هنوز هم که هنوز است ............

 

من از نهایت شبهای تار می آیم

من از نهایت مرگ ، انتظار می آیم

 

من از هجوم کلاغان به شهر می ترسم

و از اسارت زنجیر و دار می آیم

 

ازاین هوای گرفته دلم گرفته عزیز

شکسته خسته از این روزگار می آیم

 

«چقدر آدم برفی چقدر عشق یخی»

منم به بوی تو آغشته وار می آیم

 

چراغ چشم تو نازم در این شبان سیاه

به آستان تو امیدوار می آیم

 

هنوز هم که هنوز است دوستت دارم

به پیشواز تو با گل، بهار می آیم

 

 

 

 

تو خوبی ،توخوبی ........

 

 

بیا شیشه ی تُرد دل را بکوب

تو خوبی تو خوبی   تو خوبی   تو خوب

 

مرا از تو دل کندن آسان مباد

نه سنگم ، نه سنگم ، نه چوبم ، نه چوب

 

کجایی تو ای آفتابی ترین

دلم بی تو پر می شود از غروب

 

منم جام تلخینه ی شوکران

تو شیرینی نخلهای جنوب

 

مرا بیش از اینها شکسته مخواه

شکستیم دریا ، به ساحل مکوب

 

 رفتی و ...........

 

رفتی و شهر خالی چون جمعه ها شده

رفتی و آسمان به غروبی رها شده

باران دوباره کلبه ی دل می زند بیا

دستم برای آمدنت بر دعا شده

تنها نه این زمان دل من مبتلای توست

جان و دلم همیشه برایت فدا شده

گفتی که  سر عشق بپوشان ولی نشد

عشق من و تو در همه جا برملا شده

یخ کرد و لال شد همه ی خاطراتمان

گوئی که در بهار ، زمستان بپا شده

در چشم های پاک و زلال تو ای غزل

دنیا به رنگ عشق و به رنگ خدا شده

« ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد »

اینک که عشق در همه جا کیمیا شده

     

 

 

عشقم ، دلم ، جانم ترا من دوست دارم

بی تو تمام لحظه ها را می شمارم

چشمم هنوزم خیره ی راه تو مانده

رفتی و غیراز تو کسی را من ندارم

تو روح سبز ابرهای آسمانی

آری ترا من چشم در راهم ، بهارم

جایی که عشقست و توئی آری بهشتست

چشم انتظارم من ترا چشم انتظار م

از پشت خنجر می زند یاران جانی

امید من تنها توئی ای یار غارم

عطر تو پیچیده ست چون عطر اقاقی

باید که چون ابر بهاری من ببارم